OLEJE ANTYADHEZYJNE , CHEMIA
Środek antyadhezyjny to preparat, który nanosi się na szalunek przed betonowaniem, żeby beton do niego nie przywarł. Dzięki niemu deskowanie schodzi bez szarpania, płyta nie wyrywa fragmentów betonu, a szalunek nadaje się do kolejnych cykli. Poniżej wyjaśniamy, jak działa antyadhezja, czym różnią się dostępne na rynku rodzaje preparatów i jak ich używać, żeby nie przebarwić ściany. Oleje antyadhezyjne EKOBET są obecnie niedostępne — pozostały asortyment do deskowań znajdą Państwo w kategorii akcesoria do szalunków, a całość tematu omawia przewodnik akcesoria do szalunków od A do Z.
Lista produktów
Antyadhezja — co to właściwie znaczy
Adhezja to przyleganie dwóch różnych materiałów do siebie. Świeży beton przylega do wszystkiego: do sklejki, do stali, do tworzywa. Po związaniu to przyleganie zamienia się w trwałe połączenie — i przy rozszalowaniu trzeba je zerwać siłą. Wtedy albo zostaje uszkodzona powierzchnia betonu (wyrwania, raki, odpryski przy krawędziach), albo niszczy się poszycie szalunku. Środek antyadhezyjny tworzy między tymi dwiema powierzchniami cienką warstwę rozdzielającą, która nie pozwala im się połączyć.
W praktyce budowlanej chodzi o trzy rzeczy naraz: gładką ścianę bez śladów po deskowaniu, szybkie rozszalowanie bez młotka i łomu oraz żywotność płyt szalunkowych, które przy prawidłowej pielęgnacji wytrzymują kilkadziesiąt cykli zamiast kilkunastu.
Rodzaje preparatów antyadhezyjnych
-
Olejowe (mineralne) — najpopularniejsze i najtańsze. Działają fizycznie: tłusty film nie dopuszcza wody i cementu do poszycia. Nadają się do szalunków drewnianych i sklejkowych, przy betonie konstrukcyjnym, który potem i tak zostanie otynkowany lub ocieplony.
-
Kompozytowe (chemicznie aktywne) — zawierają składniki reagujące z wapniem z cementu i tworzące w strefie kontaktu warstwę o charakterze mydła metalicznego. Dają wyraźnie lepszą powierzchnię i mniej porów, dlatego stosuje się je przy betonie architektonicznym i szalunkach stalowych.
-
Lateksowe i wodorozcieńczalne — emulsje wodne, praktycznie bezwonne, wybierane tam, gdzie nie wolno użyć preparatu olejowego: w prefabrykacji, w halach, przy elementach, które trafią bezpośrednio pod powłokę malarską.
-
Do form i prefabrykacji — preparaty odporne na naparzanie i podwyższoną temperaturę dojrzewania, pracujące w cyklu dobowym.
Jak nanosić, żeby nie zaszkodzić
Najczęstszy błąd to nadmiar. Preparat nanosi się cienką, równomierną warstwą — opryskiwaczem z drobną dyszą, wałkiem albo szczotką — a nadmiar zbiera się gąbką lub ściągaczką. Zalany olejem szalunek daje efekt odwrotny do zamierzonego: beton w tym miejscu jest pylisty, ciemniejszy i gorzej przyjmuje tynk. Typowa wydajność preparatu olejowego to około 25–40 m² z litra, zależnie od chłonności poszycia; sklejka fabrycznie foliowana zużywa najmniej, surowe deski najwięcej.
Druga zasada dotyczy czasu. Preparat nanosi się na czysty i suchy szalunek, najlepiej bezpośrednio przed zamknięciem deskowania. Warstwa naniesiona kilka dni wcześniej zbiera kurz, spływa po pionowej płycie i w dolnej części ściany zostawia zacieki. Jeśli między naniesieniem a betonowaniem spadnie deszcz, zabieg trzeba powtórzyć.
Czego preparat nie zastąpi
Antyadhezja rozwiązuje problem przywierania, ale nie geometrii. O tym, czy ściana wyjdzie prosta i czy deskowanie nie rozejdzie się pod parciem mieszanki, decydują ściągi i nakrętki oraz zaciski sprężynowe spinające płyty. Zasady doboru jednych i drugich opisaliśmy w poradnikach szalunki fundamentowe i ścienne oraz ankry, żabki, ściągi — jak to działa.
Najczęściej zadawane pytania o środki antyadhezyjne
1. Co to znaczy, że preparat jest antyadhezyjny?
Że jego zadaniem jest niedopuszczenie do sklejenia się dwóch powierzchni — w budownictwie betonu z szalunkiem. Cienki film rozdzielający sprawia, że po związaniu mieszanki deskowanie odchodzi od ściany bez oporu. Bez takiego preparatu beton przywiera do poszycia i przy rozszalowaniu albo wyrywa fragmenty ściany, albo niszczy płytę szalunkową.
2. Czym różni się preparat olejowy od kompozytowego i lateksowego?
Olejowy działa wyłącznie fizycznie — tłusty film nie dopuszcza cementu do poszycia; jest najtańszy i wystarcza przy betonie konstrukcyjnym. Kompozytowy reaguje chemicznie ze składnikami cementu i daje wyraźnie gładszą, mniej porowatą powierzchnię, dlatego stosuje się go przy betonie architektonicznym i szalunkach stalowych. Lateksowy to emulsja wodna, praktycznie bezwonna — wybierana w prefabrykacji i tam, gdzie element trafia prosto pod farbę.
3. Ile preparatu potrzeba na metr kwadratowy szalunku?
Przy prawidłowym, cienkim naniesieniu z jednego litra preparatu olejowego wychodzi zwykle 25–40 m² powierzchni. Rozrzut bierze się z chłonności poszycia: sklejka foliowana zużywa najmniej, surowe deski nawet dwukrotnie więcej. Warto liczyć z zapasem tylko na pierwszy cykl — przy kolejnych zużycie spada, bo poszycie jest już nasycone.
4. Czy nadmiar preparatu może zaszkodzić betonowi?
Tak i jest to najczęstszy błąd na budowie. Zalany olejem szalunek daje w tym miejscu beton pylisty, ciemniejszy i gorzej przyjmujący tynk, a na pionowej ścianie powstają zacieki w dolnej części. Preparat nanosi się cienko, opryskiwaczem z drobną dyszą lub wałkiem, a nadmiar zbiera gąbką — na czysty i suchy szalunek, bezpośrednio przed zamknięciem deskowania.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google